o konferencji

Współczesne czasy pokazują, że możliwość praktycznego zastosowania wyników poszczególnych dyscyplin w działaniach praktycznych jest jednym z wyróżników, które decydują o pozycji tych dyscyplin pośród dominujących dziedzin nauki. Zarazem natura pojawiających się współcześnie problemów praktycznych – zarówno w wymiarze życia jednostkowego, jak i w kontekstach społecznych, cywilizacyjnych i międzykulturowych – jest taka, że częstokroć kryją się za nimi, jako ich podstawa, najogólniejsze rozstrzygnięcia filozoficzne. Zwłaszcza te formułowane w ramach filozoficznej antropologii, aksjologii i etyki. Te trzy dyscypliny oferują, kolejno, określone rozumienie człowieka, jego natury i potrzeb, określone rozumienie wartości i ich typologię oraz określone rozumienie tego, na czym polega dobro oraz w jaki sposób i w jakich działaniach powinno być ono urzeczywistniane.

Rozumienie ludzkiej natury oraz ludzkich wartości i powinności leży u podstaw konkretnych rozwiązań ustrojowych, polityki społecznej, programów gospodarczych, strategii reklamowych czy wreszcie kreatywnych poszukiwań nowych form ludzkiego bycia w świecie. Nie można też przeoczyć wagi, jaką rozwiązania filozoficzne mają w stosunku do zachodniej tożsamości kulturowo-cywilizacyjnej. Popularność, jaką współcześnie uzyskały różne filozoficzne teorie pluralizmu cywilizacji jest tylko teoretycznym wyrazem uwydatniających się coraz wyraźniej różnic pomiędzy poszczególnymi kręgami kulturowymi i cywilizacjami, pokazujących się w konfliktach i rywalizacji cywilizacji.

W obrębie zachodnich społeczeństw demokratycznych rośnie rola nowoczesnej sfery publicznej, która z jednej jest strony przestrzenią liberalnej demokracji, z drugiej zaś wymaga świadomej kreatywności oraz działań organizujących jej zadowalające funkcjonowanie. Ta sytuacja tworzy stale rosnące zapotrzebowanie na wyedukowanych kreatorów życia publicznego – klasę kreatywną, która podwyższałaby jakość form aktywności publicznej. Rozpoznawanie społecznych potrzeb, idei i wartości oraz ich komunikowanie jest zaś oparte również – choć nie tylko – na praktycznych aplikacjach filozoficznej antropologii i aksjologii.

Potrzeba nawiązywania do najogólniejszych rozwiązań z zakresu antropologii, aksjologii i etyki i innych dyscyplin filozoficznych jest także wymuszana przez wyzwania, jakie współczesnemu człowiekowi stawia zagrożone i modyfikowane przez technologię środowisko naturalne. Wyrazem tej potrzeby są choćby współczesne spory na temat tego, dlaczego w ogóle mamy być odpowiedzialni za przyszłe pokolenia oraz jak w ogóle ważyć racje, straty i korzyści pokoleń obecnych i przyszłych. Ale najbardziej konkretnym i najbardziej niekwestionowanym typem aplikacji rozstrzygnięć filozoficznych do rozwiązywania dylematów praktycznych są tzw. etyki stosowane, do których m.in. należy etyka medyczna, etyka biznesu czy etyki zawodowe.

Wszystkie zarysowane wyżej poziomy składają się na ogólny problem praktycznych aplikacji filozofii.

Planowana problematyka konferencji jest zgrupowana wokół kilku podstawowych zagadnień:

1) Na czym w ogóle polega praktyczność filozofii; jak rozumieć tę praktyczność w odniesieniu do poszczególnych działów filozofii, zwłaszcza antropologii, aksjologii i etyki, ale też innych dyscyplin, takich jak estetyka czy filozofia społeczna; jak rozumieć relację między praktycznością filozofii a możliwością jej aplikacji do życia jednostkowego i społecznego; jakie przemiany w rozumieniu praktycznego charakteru filozofii  i jej dyscyplin dokonywały się w historii.

2) Aplikacje filozofii w kontekście rozwiązań formułowanych w obliczu ogólnych wyzwań współczesnego świata, takich jak liberalizacja form życia i przemiany w zakresie jego „stylu”, przyspieszający postęp naukowo-technologiczny, rewolucja informatyczna, nowe formy indywidualnej i społecznej komunikacji, przekształcenia demograficzne, rozwój kultury masowej, rywalizacja cywilizacji, globalizacja i glokalizacja, zagrożenie terroryzmem, odradzający się fanatyzm i tendencje imperialne w polityce.

3) Praktyczne aplikacje filozofii w zakresie kształtowania nowoczesnego społeczeństwa obywatelskiego, którego członkowie nie są tylko pasywnymi elementami sfery publicznej, lecz chcą być również jej aktywnymi i kreatywnymi podmiotami, komunikującymi się w skutecznych i jednocześnie adekwatnych wobec przyjmowanych postaw formach komunikacji.

4) Koncepcje wartości (moralnych, osobowościowych, estetycznych …) a działanie i jego mechanizmy.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s